Słownik ubezpieczeniowy

/Słownik ubezpieczeniowy
Słownik ubezpieczeniowy 2017-03-13T17:00:14+00:00

Słownik ubezpieczeniowy to przydatny zbiór terminów z zakresu ubezpieczenia kredytowego. Jeśli nie rozumiesz znaczenia jakiegoś słowa – zobacz, co ono znaczy.

Słownik ubezpieczeniowy

A

Agent ubezpieczeniowy – przedsiębiorca, który wykonuje działalność agencyjną w imieniu zakładu ubezpieczeń lub wielu zakładów ubezpieczeń (multiagent), wpisany do rejestru.

Aktuariusz – osoba zajmująca się obliczaniem ryzyka ubezpieczeniowego; wpisany do odpowiedniego rejestru; zatrudniany przeważnie przez zakłady ubezpieczeniowe.

Alokacja składki – jest to część składki, która jest inwestowana przez zakład ubezpieczeń.

B

Beneficjent – świadczeniobiorca usług bankowych.

Broker – działa w imieniu klienta, wyszukując dla niego umów ubezpieczeniowych zgodnych z preferencjami zleceniodawcy.

Bancassurance – kanał dystrybucji polegający na sprzedaży ubezpieczeń w bankach.

C

Cedent – podmiot przelewający swoje prawa na inną jednostkę.

Cesja – przelew praw na instytucję bądź osobę.

Cesjonariusz – osoba otrzymująca prawa od cedenta, któremu wcześniej one przysługiwały.

D

Deklaracja przystąpienia – pisemna lub elektroniczna forma dokumentu, wyrażająca chęć zawarcia umowy z ubezpieczycielem.

Dodatkowe opcje ubezpieczenia – możliwość dokupienia dodatkowej ochrony do zawartej już umowy.

Doubezpieczenie – polega na podniesieniu wysokości ubezpieczenie lub rozszerzenia zakresu ubezpieczeń; najczęściej to dodatek lub aneks do umowy.

E

Europejski Komitet ds. Ubezpieczeń (CEA) – organizacja, która zrzesza narodowe związki ubezpieczycieli z krajów Unii Europejskiej oraz kilku innych państw.

F

Franszyza – zaznaczenie co do wielkości rozmiaru szkody, za którą ubezpieczyciel nie ponosi odpowiedzialności; wyróżniamy franszyzę redukcyjną oraz integralną.

Franszyza integralna – do jej wysokości ubezpieczyciel nie wypłaca nic, jednak gdy ją przekroczy wypłaci wszystko.

Franszyza redukcyjna – wyznacza wysokość za jaką ubezpieczyciel nie zapłaci w żadnym wypadku.

G

Grupowe ubezpieczenie – stosowana najczęściej w zakładach; podmiotem ubezpieczonym w tym wypadku jest grupa ludzi.

Główny ubezpieczony – upoważniony przy pakietach ubezpieczeniowych do wskazania osób, które mają zostać objęte ochroną ubezpieczeniową.

H

Hipoteka – wpisywane do księgi wieczystej obciążenie nieruchomości, obowiązujące bez względu na zmianę właściciela; hipoteka stanowi zabezpieczenie dla banku.

I

Indywidualne ubezpieczenie – umowa ubezpieczenia zawierana przez odbiorców indywidualnych.

K

Karencja – okres, w którym ubezpieczyciel nie zapłaci za zaistnienie ubezpieczonej szkody; jest zabezpieczeniem dla zakładu ubezpieczeń przed nieuczciwymi klientami; długość karencji określona jest w ogólnych warunkach ubezpieczenia.

Kwota bezsporna odszkodowania – wysokość odszkodowania należna ubezpieczonemu w związku z zaistniałym zdarzeniem, której określenie pozostaje poza sporami na temat całkowitej wysokości odszkodowania; musi zostać wypłacona w ciągu 30 dni od daty zgłoszenia szkody.

L

Likwidacja szkód – proces polegający na ustaleniu przez zakład ubezpieczeń wysokości szkód, ich przyczyn i skutków oraz wysokości odszkodowania.

Lead – polega na wypełnieniu przez internet formularza ubezpieczeniowego, który następnie przekazywany jest agentowi ubezpieczeniowemu; agent opracowuje ofertę i kontaktuje się z klientem.

Limit odpowiedzialności – górna granica danego ubezpieczenia, do którego odpowiada ubezpieczyciel.

M

Majątkowe ubezpieczenie – zaliczają się do nich ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej oraz mienia; zapewniają ochronę na wypadek utraty lub zniszczenia mienia; najpowszechniejszym jest ubezpieczenie lokalu mieszkalnego.

Multiagent – agent ubezpieczeniowy, który wykonuje czynności agencyjne dla więcej niż jednego zakładu ubezpieczeń.

N

Niedoubezpieczenie – występuje, gdy dany przedmiot zostanie ubezpieczony na sumę niższą, niż jego wartość; wysokość odszkodowania jest proporcjonalna do stosunku sumy ubezpieczenia względem wartości mienia.

Nieszczęśliwy wypadek – nagłe, niespodziewane zdarzenie wywołane przyczyną zewnętrzną, niezależne od poszkodowanego, wywołujące roztrój lub uszczerbek na zdrowiu.

NNW – umowa ubezpieczenia zawierana na wypadek następstw nieszczęśliwych wypadków.

O

Ochrona ubezpieczeniowa – okres, w którym zakład ubezpieczeń zobowiązuje się do wypłaty odszkodowania w razie zajścia objętego umową ubezpieczenia.

Odszkodowanie – świadczenie na rzecz osoby uposażonej z tytułu zajścia zdarzenia objętego ochroną.

OWU (o.w.u.) – ogólne warunki ubezpieczenia; integralna część umowy ubezpieczenia; zawierająca wszystkie postanowienia, wyłączenia oraz zakres umowy.

P

Polska Izba Ubezpieczeń (PIU) – organizacja skupiająca ubezpieczycieli działających na terenie Polski.

Prowizja – wynagrodzenie za dokonanie czynności prawnej, np. udzielenie pożyczki.

Polisa – wystawiana przez zakład ubezpieczeniowy, potwierdza zawarcie umowy ubezpieczenia; zawiera informacje dotyczące warunków umowy ubezpieczeniowej.

R

Reasekuracja – przekazanie ryzyka (całości bądź części) razem z częścią składek innemu towarzystwu ubezpieczeniowemu; w zamian cedent zobowiązany jest do pokrycia określonej części odszkodowania w razie zaistnienia zdarzenia losowego zawartego w umowie.

Regres ubezpieczeniowy – prawo ubezpieczyciela do żądania zwrotu odszkodowania od sprawcy szkody; warunki regresu zawiera o.w.u.

S

Składka ubezpieczeniowa – kwota, jaką ubezpieczający zobowiązany jest według umowy do zapłaty na rzecz towarzystwa ubezpieczeniowego.

Suma ubezpieczenia – kwota górnej granicy odpowiedzialności ubezpieczyciela; powinna odpowiadać wartości ubezpieczonego mienia.

Ś

Świadczenie – forma odszkodowania wypłacana uposażonemu w przypadku zajścia zdarzenia przewidzianego w umowie ubezpieczenia.

T

Towarzystwo ubezpieczeniowe – przedsiębiorstwo, które prowadzi działalność ubezpieczeniową na podstawie pozwolenia odpowiedniego organu nadzorującego.

Trwały uszczerbek na zdrowiu – uszkodzenie narządu lub organu trwale zaburzające jego funkcjonowanie.

U

Ubezpieczający – podmiot zawierający umowę ubezpieczenia i zobowiązany tym samym do płacenia składek; jeśli ubezpieczający jest objęty ochroną, to jest jednocześnie ubezpieczonym.

Ubezpieczony – osoba, która według umowy objęta jest ochroną ubezpieczeniową.

Ubezpieczyciel – towarzystwo lub zakład ubezpieczeń zobowiązujący się w umowie ubezpieczenia do wypłaty odszkodowania w razie zajścia zdarzenia objętego ochroną ubezpieczeniową.

Ubezpieczenie – umowa na mocy, której ubezpieczyciel zobowiązuje się do ochrony ubezpieczonego na wypadek zaistnienia szkody określonej w umowie, natomiast ubezpieczający do płacenia składek.

Uposażony – osoba wskazana w umowie ubezpieczenia, na rzecz której zostanie wypłacona suma ubezpieczenia.

W

Wypadek ubezpieczeniowy – zdarzenie losowe objęte ochroną ubezpieczeniową.

Z

Zdarzenie losowe – niepewne przyszłe zdarzenie, powodujące szkodę.